posted on 14 Oct 2008 05:05 by terasphere in Poetry
พยายามทำใจมาหลายครั้ง
แต่ก็ยังทำใจไม่ไหวอยู่
เมื่อลืมตาตื่นเช้าเฝ้ามองดู
ก็หดหู่หัวใจ - อะไรกัน
สิ่งที่หวาดคาดไว้เป็นไปแล้ว
ดุจดวงแก้วแตกสลายกลายเป็นฝัน
ความปองรักภักดีที่ยืนยัน
กลับถูกบั่นกลั้นใจ - ไหลน้ำตา
กระซิบย้ำคำปลอบตอบใจเจ็บ
ที่ร้าวเหน็บเก็บไว้ไม่มีค่า
สิ่งที่ดีเคยผ่านเนิ่นนานมา
ถูกทุบลงตรงหน้าเวลานี้
เมื่อหัวใจไม่แน่แปรเป็นอื่น
เปิดตาตื่นขืนใจให้ขยี้
หักทุกข์ถมท่วมทับนับทวี
ตัดใยรักภักดี - ไม่มีคืนฯ
ป.ล. ดูแท็ก
posted on 10 Oct 2008 05:38 by terasphere in Poetry
๏ หมากรุกปลายกระดานผ่านตาอับ
ใครขยับเสียเปรียบเหยียบทีถอย
แลกทั้งเบี้ยทั้งโคนโยนเม็ดลอย
นับตัวหมากเหลือน้อยค่อยค่อยเดิน
เปิดหมากเด็ดเคล็ดขุนรุนเข้าล่อ
เบี้ยเดินต่อผูกไว้ไม่ขัดเขิน
ม้าจะรุกบุกหนักหลุมดักเพลิน
ทำเป็นเมินแลกเบี้ยเสียก็คุ้ม
จะหยิบโคนโยนเข้าเร้าบีบช่อง
แล้วยิ้มย่องจองแบ่งตำแหน่งทุ่ม
พลิกเบี้ยหงายรุกไล่เข้าในมุม
รอม้าหนุ่มรุกจนพลกระดาน
กระดานหมากตุลาทาสีเลือด
ไม่เคยดับความเดือดดุดันผลาญ
นับขุนพลกลยุทธ์สุดสามานย์
กี่ครั้งผ่านวารวัน - มันย้อนรอย
เซียนต่อเซียนเดิมพันกระดานหมาก
ชื่อเศษซากบ้านเมืองเป็นเนืองบ่อย
ขุนทองคำอำนาจอาจรอคอย
ตัวเบี้ยน้อยคอยหาย - ตายทั้งปี๚๛
ด้วยความอาลัยและเสียใจกับเหตุการณ์ 7 ตุลาคม 2551
ทุกฝ่ายไม่เคยจำ.....และยังทำทุกอย่างซ้ำรอยเดิม
