ฟื้นฝันไฟวรรณศิลป์

posted on 22 Feb 2008 17:28 by terasphere  in Poetry
๏ แลลานบรรณพิภพประสบพหุนิกร
อวดศิลป์และอักษร
สนาน

๏ แลพื้นอักขรสมุทรก็สุดชลประมาณ
สายดิ่งจะบันดาล
คะเน

๏ หากเมื่อค้นถิรถ้วนประมวลพิภพเท
ควานหาก็โผเผ
สลด

๏ อับด้อยสาระผสมและจมผรุสพจน์
ศิลป์ไร้ก็เสื่อมรส
พจี

๏ กลขับพาหนะหนักประทุกทุรวิถี
แก้วงามวะวามดี
ก็แตก

๏ เปรียบโลกอักษรศิลป์ถล่มปฐพิแหลก
แปลงสารประสมแปลก
ผจญ

๏ ข้าขอตั้งปณิธานผสานหทยชน
ฟื้นบรรณพิภพพล
ระดม

๏ ต่อสู้ฝูงกิมิชาติพิฆาตธนนิยม
สร้างโลกอุดมสม
ประสาน

๏ ด้าวแดนทิพยอันสวรรค์สุรวิมาน
แห่งปวงกวีกานท์
ก็คืน

๏ ยามนี้แม้นนิรรัศมีสุริยกลืน
เถิดข้าจะฟาดฟื้น
กระเจิง

๏ ไม้ขีดน้อยดุจจุดจะฉุดสกละเพลิง
พร้อมพลีชิวาเริง
มลาย

๏ ต่อวาบอัคนิฤทธิ์ประสิทธิ์รุจิประกาย
โชนแสงสว่างฉาย
นิรันดร์

๏ แลพื้นอักษรภพก็พบรวิอนันต์
ต่อใจ ณ ใจพลัน
ทวี ทั่วเทอญฯ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ก็รอ รวีนิรันดร อยู่เช่นกันจ้า ทว่า เพลานี้ร้อนเหลือหลายเทียว = 3 =

#1 By พ่อมดขาว on 2008-02-22 17:49