หอสมุดแห่งสากลจักรวาล

http://www.cnn.com/2006/US/12/16/time.you.tm/index.html



ใช่ คุณนั่นแหละคือบุคคลแห่งปี 2006 ของนิตยสารไทมส์

ทฤษฎีมหาบุรุษแห่งประวัติศาสตร์นั้นถูกกล่าวถึงโดยนักปรัชญาสก็อต โธมัส คาร์ไลล์ ผู้เขียนไว้ว่า "ประวัติศาสตร์โลกนั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าชีวประวัติชองเหล่ามหาบุรุษ" เขาเชื่อว่าเพียงแค่มนุษย์ผู้ทรงพลังอำนาจ และมีชื่อเสียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่กำหนดทิศทางชะตาอนาคตของมนุษยชาติ ทฤษฎีนี้ถูกท้าทายอย่างหนักในปีนี้

แน่นอนว่ามีปัจเจกบุคคลมากมายที่สมควรถูกประณามในสิ่งเจ็บปวดโหดร้ายต่างๆที่เกิดขึ้นในปี 2006 ความขัดแย้งในอิรักยิ่งนองเลือดและลุกลาม สงครามย่อยๆระหว่างอิสราเอลและเลบานอนปะทุขึ้น สงครามยืดเยื้อในซูดาน ทรราชเผด็จการหัวโบราณในเกาหลีเหนือครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ ประธานาธิบดีอิหร่านก็ต้องการพลังนิวเคลียร์เช่นกัน ขณะเดียวกันยังไม่มีใครหน้าไหนสนใจแก้ไขภาวะโลกร้อน และโซนี่ผลิตเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน 3 ไม่เพียงพอ

แต่เมื่อมองปี 2006 ผ่านมุมที่แตกต่างออกไปคุณจะพบเรื่องราวอีกด้านหนึ่ง ด้านที่ไม่ใช่ความขัดแย้งของมหาบุรุษ มันเป็นเรื่องราวของชุมชนและความร่วมมือในขอบเขตที่กว้างใหญ่อย่างที่ไม่มีใครเคยพบมาก่อน ขุมคลังความรู้ระดับจักรวาลแห่ง wikipedia เครือข่ายช่องทางสื่อสารมหาชนกว่าล้านๆแห่ง Youtube และมหานครออนไลน์ myspace มันเป็นเรื่องของพลังมวลชนจากส่วนน้อยที่พร้อมจะช่วยเหลือกันและกันโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน และไม่เพียงจะเปลี่ยนแปลงโลกนี้ไปเท่านั้น มันยังเปลี่ยนวิถีทางที่ทำให้โลกนี้เปลี่ยนแปลง

เครื่องมือที่ทำให้สิ่งดังกล่าวเกิดขึ้นคือเวิร์ลด์ ไวด์ เว็บ หากไม่ใช่เว็บเดียวกันกับสิ่งที่ทิม เบิร์นเนอร์ ลี รวมเครือข่ายเข้าหากัน(เมื่อ 15 ปีที่แล้ว อ้างอิงจาก wikipedia) เพื่อให้เหล่านักวิทยาศาสตร์แบ่งปันข้อมูลวิจัย หรือแม้แต่การเติบโตฟองสบู่ของธุรกิจดอตคอมบนเว็บในปลายทศวรรษ 1990 เว็บใหม่นี้เป็นสิ่งที่แตกต่างอย่างมาก มันเป็นเครื่องมือรวบรวมสิ่งละอันพันละน้อยของบุคคลหลายล้านแล้วทำให้พวกมันมีความสำคัญขึ้นมา ที่ปรึกษาในซิลิกอนวัลเลย์เรียกมันว่า เว็บ 2.0 ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงรูปแบบใหม่ของซอฟท์แวร์เก่าๆ แต่มันก็เป็นการปฏิวัติอย่างแท้จริง

บัดนี้เราพร้อมแล้ว พร้อมสำหรับการรับสมดุลข้อมูลข่าวสารที่ไม่ถูกกลั่นกรอง ทั้งจากแหล่งข่าวในอิรัก บอสตัน และปักกิ่ง เรียนรู้วิถีชีวิตอเมริกันให้มากขึ้นโดยเพียงแค่มองจากพื้นหลังของวิดีโอในยูทิวบ์ - ห้องนอนที่รกรุงรัง และห้องอัดเสียงชั้นใต้ดินที่เต็มไปด้วยของเล่น - มากกว่าสิ่งที่คุณเคยดูในรายการโทรทัศน์ 1,000 ชั่วโมง

และเราไม่ได้เพียงแค่มองดูเท่านั้น เรายังร่วมกระทำด้วย เราทำฐานข้อมูลประวัติและรูปตัวแทน(Avatar)เสมือนชีวิตที่สอง เขียนบทวิจารณ์หนังสือในอเมซอน บันทึกเสียงพ็อดคาสต์ เราเขียนบล็อกเกี่ยวกับผู้สมัครรับเลือกตั้งที่พ่ายแพ้ และเขียนเพลงเกี่ยวกับการถูกหลอก ถ่ายวิดีโอเว็บแคมและสร้างโปรแกรมโอเพ่นซอร์ส

อเมริกาชื่นชอบปัจเจกอัจฉริยบุคคล ไอน์สไตน์, เอดิสัน, (สตีฟ)จ็อบส์, แต่เหล่านักฝันผู้เดียวดายอาจจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับผู้อื่น บริษัทรถยนต์ทั้งหลายต่างเปิดการประกวดออกแบบ สำนักข่าวรอยเตอร์เปิดบล็อกควบคู่ไปกับการส่งข่าวตามมาตรฐาน ไมโครซอฟท์ต้องทำงานล่วงเวลาเพื่อป้องกันส่วนแบ่งตลาดกับลินุกซ์ที่ผู้ใช้สร้างเอง เรากำลังมองดูการระเบิดของการสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆซึ่งเพิ่งเริ่มต้นขึ้น เช่นเดียวกับหลายล้านความคิดที่ไหลมารวมกันสู่ระบบเศรษฐกิจภูมิปัญญา

แล้วคนเหล่านั้นคือใครล่ะ? แท้จริงแล้วคือคนที่นั่งลงหน้าจอคอมพิวเตอร์หลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน แล้วบ่นว่าฉันจะไม่เสียเวลานั่งดูโทรทัศน์ในคืนนี้หรอก กดปุ่มเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์แล้วถ่ายหนังที่มีอิกัวน่าที่ฉันเลี้ยงไว้เป็นพระเอกดีกว่า? ผสมเสียงร้องของ 50 centsเข้ากับดนตรีประกอบของวงควีนส์? เขียนบล็อกเรื่องอารมณ์ของฉันและสถานภาพของประเทศ หรือแนะนำสเต๊กแช่แข็งของร้านอาหารใหม่บนถนนสายใกล้ๆบ้าน ใครล่ะที่มีทั้งเวลา พลังงานและความสนใจพอที่จะทำสิ่งเหล่านั้น?

คำตอบคือ "ตัวคุณเอง" เพื่อที่จะยึดครองอำนาจคืนจากเหล่าสื่อมวลชนข้ามชาติ เพื่อสถาปนาระบอบประชาธิปไตยแห่งโลกดิจิตอล เพื่อสร้างสรรค์โดยไม่หวังผลตอบแทนและเอาชนะเหล่ามืออาชีพในเกมของพวกเขา บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทมส์ในปี 2006 คือ "คุณ"

แน่นอนว่ามันคงเป็นความผิดพลาดหากจะฝันหวานว่าสิ่งที่กล่าวไปจะเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน เว็บ 2.0 แสดงให้เห็นถึงอันตรายจากความโง่เขลาของมวลชนเท่าๆกันกับภูมิปัญญา หลายความคิดเห็นจาก Youtube แสดงถึงอนาคตของมนุษย์ที่อยู่อย่างโดดเดี่ยว ไม่สนใจโลกภายนอก และหงอยเหงาคลั่งแค้นอย่างเดียวดาย

แต่สิ่งเหล่านั้นแหละที่น่าสนใจ เว็บ 2.0 เป็นงานทดลองทางสังคมขนาดมโหฬาร และเช่นเดียวกับการทดลองอื่นๆที่ควรค่าแก่การทดสอบ มันอาจล้มเหลวลงได้ ไม่มีแผนใดที่จะชี้นำการกระทำของสิ่งมีชีวิตจำนวนเกิน 6 พันล้านที่ไม่ใช่แบคทีเรียในการมีชีวิตและกระทำการต่างๆร่วมกันบนโลกนี้ แต่ปี 2006 ได้มอบแนวคิดบางอย่างให้เรา มันคือโอกาสที่จะสร้างความเข้าใจระดับนานาชาติรูปแบบใหม่ มิใช่ระหว่างนักการเมืองต่อนักการเมือง มหาบุรุษต่อมหาบุรุษ หากแต่เป็นพลเมืองต่อพลเมือง บุคคลต่อบุคคล มันเป็นห้วงเวลาที่ทุกคนจะจ้องดูที่หน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วคิดถึงใครหลายคนที่อยู่หน้าจออีกฟากหนึ่ง ก้าวต่อไปเถอะ แล้วมาบอกกับเราว่า คุณไม่สงสัยมันเลยแม้แต่น้อย

โดย Lev Grossman, จากนิตยสาร TIMES ฉบับวันที่ 25 ธันวาคม 2006
Terasphere แปล
ลิขสิทธิ์บทความต้นฉบับเป็นของ Times.com สงวนสิทธิ์บทแปลตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2538

อนึ่ง หน้าปกของ TIMES ฉบับนี้ ตรงจอคอมพิวเตอร์นั้นเป็นกระดาษฟอยล์สะท้อนแสงเหมือนกระจก ซึ่งเมื่อเราเอามาส่องแล้วจะสะท้อนใบหน้าของเราเอง