posted on 31 Dec 2011 14:59 by terasphere in Poetry
๏ ลา ทุกข์ลาโศกแล้ว ลาไกล
ที เปลี่ยนปลายกลับไป สู่ต้น
ปี ล่วงลับวันวัย เวียนผ่าน
กระต่าย ลอยคอพ้น อ่วมน้ำท่วมคอ๚
๏ ขอลาทีปีกระต่ายจะหายหน้า
มีเรื่องดีเรื่องบ้ามาอุดท่อ
น้ำท่วมเมฆจนกระต่ายหงายลอยคอ
จะจมน้ำตารอพอสิ้นปี
ประเทศเปลี่ยนฉับไวกระต่ายกระโดด
นโยบายเร็วโลดอยู่หลายที่
ไม่รู้วันข้างหน้าจะว่าดี
หรือว่าร้ายเร่งรี่รีบรอชม
โลกก็เปลี่ยนคนก็เปลี่ยนวนเวียนอยู่
กระต่ายตื่นตูมดูรู้มากถม
ยังไม่ทันคุยโวโม้คารม
แผ่นดินก็เจียนจมลงทุกวัน
จึงลาทีปีกระต่ายว่ายน้ำหลบ
ชีวิตยังไม่จบสิ้นความฝัน
จงวิ่งโลดโดดกระโจนถึงดวงจันทร์
ก้าวตามโลกให้ทันไม่หวั่นเกรง๚
๏ สอง แขนกวัดแกว่งจ้วง จากไป
ห้า นิ้วจับพายไกว กวาดน้ำ
ห้า หูตาจมูกลิ้นกายใจ สัมผัส
สี่ ธาตุยังไม่ซ้ำ ส่งตั้งระวังระแวง๚